Je kent de routine nu. Tien meer mensen hebben hun sterfelijke spoel op vreemde en onverwachte manieren afgeschud en we zijn hier om een QUZUZISCHE wenkbrauw op te heffen terwijl we hun laatste momenten bekijken.
10. Een laatste drankje
We beginnen met de unieke uitvoeringsmethode van George Plantagenet, hertog van Clarence. Als lid van het Royal House of Plantagenet was George de broer van twee Engelse koningen, Edward IV en Richard III, en was hij verwikkeld in het complexe web van intriges en conflicten bekend als de oorlog van de rozen. We hebben geen tijd om in die hele ketel met vis te komen. Het volstaat te zeggen dat George uiteindelijk veroordeeld werd voor verraad tegen zijn broer, Edward IV, en ter dood werd veroordeeld.
Zijn executie was privé en er werden geen officiële gegevens van gemaakt, dus er is geen definitieve bron voor wat er gebeurde, maar geruchten wervelden al snel dat George was gedood door verdrinking. Op zichzelf was dit niet bijzonder opmerkelijk – verdrinking was tenslotte een uitvoeringsmethode die op dat moment werd gebruikt. Maar in plaats van water te gebruiken, werd George Plantagenet vermoedelijk verdronken in een groot vat van malvezij wijn.
Waarom? Nou, er zijn er twee versies van het verhaal. Men zei dat dit een verzoek van George zelf was, omdat het zijn favoriete wijn was. De andere zei dat het een laatste belediging van de koning was om hem te bespotten voor zijn zware drinken.
9. Wanneer wortelen doden
Je kunt teveel van het goede hebben. Dat is een les die de Engelse wetenschapper en advocaat voor gezondheidsvoedsel Basil Brown op de harde manier leerde. In 1974 ging hij helemaal over de gezondheidsvoordelen van wortelen. Ze zijn tenslotte een geweldige bron van vitamine A, en ze bevatten ook antioxidanten en mineralen. Tot op de dag van vandaag worden ze aangeprezen als een geweldige voedselkeuze, maar het is mogelijk dat Brown het misschien een beetje heeft overdreven.
Hij dronk per dag rond een gallon wortelsap. En hoewel Brown een 48-jarige man was in goede fysieke conditie, doodde dit hem in 10 dagen vanwege de gigantische inname van vitamine A die zijn lever vernietigde. Bij zijn autopsie leed hij aan carotenemiewat in feite betekent dat zijn huid geel werd, en de patholoog registreerde zijn doodsoorzaak als cirrose van de lever en riep de schade niet te onderscheiden van alcoholvergiftiging.
8. De late nacht zwemmen
We weten dat het technisch gezien het niet mogelijk is voor iemand om te sterven aan ironie, maar, als het zou zijn, dan Jerome Humeurig Misschien het sterkste voorbeeld. Hij stierf door verdrinking … tijdens het bijwonen van een feest voor badmeesters.
In 1985 gooide de New Orleans Recreation Department een partij waar meer dan de helft van de 200 aanwezigen badmeesters waren, terwijl er ook vier extra badmeesters in dienst waren. Desondanks merkte niemand op toen de 31-jarige Jerome Moody in het diepe uiteinde van het zwembad viel en in een vlaag van paniek en wanhoop ronddeed terwijl iedereen om hem heen hun groove kreeg.
Moody zelf was geen badmeester maar kwam als gast. Zijn lichaam werd niet gezien tot het einde van het feest toen de mensen begonnen te gaan, maar, niet verwonderlijk, tegen die tijd was het al te laat. En om de kers op deze ironische ijscoupe te plaatsen, was het feestje vastgehouden vieren Het eerste zwemseizoen van de stad op record zonder verdrinking.
7. De dode Olympianus
Voor zover we weten, Arrhichion van Phigalia heeft het onderscheid de enige atleet die de Olympische Spelen wint … als lijk.
In het midden van de 6e eeuw voor Christus was Arrhichion een van de meest gevierde worstelaars van zijn tijd. Tijdens de Olympische Spelen van 564 voor Christus concurreerde hij in Pankration, een gewelddadige inzendingsport waar bezit, smoorspoelen en trappen waren toegestaan om je tegenstander te verslaan, een beetje zoals de oude voorganger voor moderne MMA.
Hoe dan ook, Arrhichion had dit evenement al in het verleden gewonnen, dus hij kwam binnen als de favoriet, maar tijdens de wedstrijd kreeg zijn tegenstander de overhand toen hij Arrhichion in een chokehold legde, gestaag het leven uit hem persen. Op dat moment dacht iedereen dat de wedstrijd een uitgemaakte zaak was.
Volgens de Griekse schrijver Philostratus de jongere, schreeuwde de trainer van Arrhichion tegen hem “wat een nobele grafschrift Je ontvangt als je je niet onderwerpen – hij is nooit verslagen in Olympia. ” Uiteraard verwachtte de trainer een nobele dood in verlies voor zijn worstelaar, maar hij kreeg meer dan hij onderhandelde. Geïnspireerd door zijn woorden, arhichion gebruikte een laatste burst van kracht om een krachtige kick te leveren aan de voet van zijn tegenstander en vervolgens de tank van zijn eigen lichaam, als arrhichion gebruikte het gewicht van zijn eigen lichaam.
Dit brak de enkel van de tegenstander en hij diende onmiddellijk in een spasme van pijn. Arrhichion had de wedstrijd gewonnen, maar toen zakte hij dood. Sommigen zeggen dat hij zijn eigen nek brak tijdens zijn laatste zet; anderen die hij gewoon stikte in de chokehold. Hoe dan ook, hij werd tot de overwinnaar gekroond.
6. Mortal mest chaos
We verblijven in het oude Griekenland, maar reizen naar de stad Efeze om te zien hoe een van de meest prominente filosofen, Heraclitus, zijn einde heeft ontmoet.
We gaan zijn werken niet doornemen, maar we zullen vermelden dat Heraclitus soms bekend stond als de “donkere filosoof” omdat hij altijd cryptisch en moeilijk te begrijpen was, zelfs volgens de filosofische normen. Hij vond het leuk om in raadsels te spreken en te redeneren dat als iemand niet slim genoeg was om te ontcijferen wat hij echt bedoelde, ze waarschijnlijk toch niet de moeite waard waren om tegen te praten.
Deze mentaliteit kwam terug om hem rond 475 v.Chr. Te bijten, toen een ouder wordende Heraclitus begon te lijden aan Dropsy, wat het oude woord voor oedeem is. Hij wendde zich tot artsen voor hulp, maar natuurlijk kon hij hen niet gewoon om iets vragen om zijn dropsy te behandelen. In plaats daarvan vroeg hij hen of ze een droogte uit regenachtig weer. Toen ze geen idee hadden waar hij in godsnaam over ging, besloot Heraclitus dat hij een behandeling voor zichzelf kon achterhalen.
En hier is wat hij heeft bedacht – begraven in koe mest En dan uitdrogen in de zon. Heraclitus dacht dat de overmatige hitte zou leiden tot het verdampen van het oedeem, maar als bijwerking raakte hij gevangen in de geharde mest. Sommige verslagen zeggen dat dit alleen zijn dood veroorzaakte, maar Neanthes van Cyzicus gaf een extra bloederig einde aan zijn verhaal, bewerend dat een pak wilde honden langs kwam en de hulpeloze filosoof at, gevangen onder een heuvel van mest.
5. De ergste tapijtrit in de wereld
Er was ooit een tijd dat het Abbasid -kalifaat een van de krachtigste rijken op de planeet was, die de hoogte van de islamitische gouden eeuw vertegenwoordigde. Tegen de 13e eeuw was echter die Gouden Eeuw doorgebracht en de Abbasid -dynastie was een schelp van zijn vroegere zelf, een die wanhopig was om te overleven omdat het de grootste bedreiging ooit tegenkwam – de genadeloze toorn van de Mongoolse hordes.
De laatste Abbasid-kalief, al-Musta’sim, deed nog steeds alsof hij de grote macht in de regio was en negeerde of negeerde alle eisen die afkomstig waren van de Mongoolse leider, Hülegü Khan. Grote fout! In 1258 lanceerde de Khan de 13-daagse Belegering van Bagdad, die de volledige vernietiging van de stad zag die tot dat moment een van de grote culturele en wetenschappelijke centra van de wereld was.
Gebouwen werden tot de grond geteisterd en mensen werden aan het zwaard gezet, maar het lot van de laatste kalief van de Abbasid -dynastie is een beetje meer onzeker. Verschillende bronnen vermeldden dat de Mongoliërs niet hielden om nobel bloed te morsen, dus al-Musta’sim was misschien opgehangen of gestikt, maar de meest populaire verslag beweert dat de Khan iets meer gruwelijk voor hem had. Daarom was de kalief ingepakt in een tapijt en vertrapt dood door te worden overreden door de Mongoolse cavalerie.
4. De jager wordt gejaagd
Een van de beroemdste ontdekkingsreizigers van Groot -Brittannië ontmoette zijn einde aan zijn eigen handen toen hij zichzelf per ongeluk in de borst schoot. John Hanning Speke was het best bekend om zijn expedities om de bron van de Nijl te vinden. In de 19e eeuw was hij een van de vele avonturiers die het leven en ledematen riskeerden om Afrika te verkennen, maar zijn ondergang kwam terug in Engeland terwijl hij over een kleine muur klimde.
Het was 15 september 1864 en Speke was in Neston Park in Wiltshire een beetje jagen met zijn neef en een gamekeeper. Maar we zullen het laten De tijd Geef een eigentijds rekening:
“Na ongeveer twee uur fotograferen zou het lijken … dat de ongelukkige overledene over een lage stenen muur kwam, toen zijn pistool door een onheilwegen explodeerde terwijl de snuit ervan op zijn borst werd gewezen. Het gevolg was dat de lading die zijn lichaam binnenkwam volledig doorging, de hoofdslager van de borst schakelde, de dichtbij aan het hart ging … kort daarna hield hij zijn laatste.”
3. Wens verleend
James Otis Jr. was een belangrijk figuur tijdens het begin van de Amerikaanse revolutie, het best bekend als gecrediteerd met de lijn “belasting Zonder representatie is tirannie, “die later werd gewijzigd tot” geen belasting zonder representatie “en de slogan werd die het beste de grieven van de kolonisten heeft ingekapseld.
Otis zou vrijwel zeker een van de grondleggers zijn geworden, als zijn carrière niet zou zijn ontspoord door psychische aandoeningen. Maar helaas werd zijn gedrag in het begin van de jaren 1770 steeds meer grilliger en werd zijn toestand waarschijnlijk verergerd door een ernstige slag die hij in 1769 nam van een Britse belastingontvanger die hem met ernstig hoofdtrauma verliet.
Dit alles heeft echter niets te maken met zijn dood, omdat James Otis Jr. plotseling stierf op 23 mei 1783, toen hij werd getroffen door bliksem. Dit alleen al is misschien niet ongelooflijk ongebruikelijk, maar het rare deel was dat Otis echt, echt wilde worden gedood door bliksem. Volgens Aan zijn zus en zijn vrienden zei hij meerdere keren tegen hen hoe hij hoopte dat dit zou zijn hoe hij zijn ondergang ontmoette. Op een dag kreeg hij zijn wens terwijl hij in de deuropening van het huis van een vriend stond, een verhaal vertelde, en hoewel er verschillende mensen om hem heen waren, was hij de enige hit.
2. De emmer is machtiger dan het zwaard
Als je een moordenaar was die een koning wilde vermoorden, wat zou je favoriete wapen zijn – dolk, gif, misschien een val waardoor het eruit ziet als een ongeluk? Geen van deze? Hoe zit het met een zilveren emmer?
Ja, dat was het instrument van de dood die werd gebruikt om het leven uit te snuiven Stantans II, keizer van het Byzantijnse rijk tussen 641 en 668 AD. Dit is hoe de moord is gebeurd, volgens aan de 8e-eeuwse geleerde Theophilus van Edessa:
“Toen Constans in het bad was, nam een van zijn bedienden een emmer, mengde er in Mallow en zeep in en legde dit op het hoofd van Constans. Terwijl de ogen van de laatste gevuld waren met de Mallow en zeep, zodat hij hen niet kon openen, hoorde de Koning de Koning om te wachten. Uit, maar toen ze lang zaten en het te laat werd en hij nog niet naar buiten was gekomen, kwamen ze het bad binnen en vonden hem bewusteloos.
1. The Blood Eagle
We eindigen met het meest gruwelijke lot op deze lijst, maar ook de meest controversiële omdat historici nog steeds debatteren of deze ongelooflijk brutale uitvoeringsmethode ooit daadwerkelijk in de praktijk is gebracht. We hebben het natuurlijk over de beruchte Blood Eagle.
Als het echt was, vertegenwoordigde deze methode het slechtste rituele moord dat de Vikingen konden bedenken. Zelfs voor hen was dit zo extreem dat slechts twee voorbeelden van de Blood Eagle bekend zijn in Norse Sagas, die in het begin niet bepaald onweerlegbare historische bronnen zijn. De best gedetailleerde was de dood van koning Aella van Northumbria in 867 AD. Vorig jaar versloeg hij de Viking Invader Ragnar Haarachtige breeches en liet hem geëxecuteerd door hem in een put te gooien vol met adders. Dit bracht Ragnar’s zonen ertoe om opnieuw binnen te vallen aan het hoofd van het Great Heathen -leger om wraak te nemen … wat ze deden door koning Aella aan de gevreesde te onderwerpen Blood Eagle.
Eerst werd hij vastgehouden en met het gezicht naar beneden op de grond geplaatst. Vervolgens werden zijn ribben uit de wervelkolom gescheiden met een bijl, een voor een, en vervolgens werden de huid en botten op zijn rug aan de zijkanten getrokken. In sommige verhalen, voor extra pijn, had het slachtoffer ook zout op de wonden gegoten tijdens dit proces. Als laatste bloei werden zijn longen uit het lichaam getrokken en verspreid, zodat de laatste snoingen lucht die in en uit de longen gingen, ze leken op fladderende vleugels.
Andere artikelen die u misschien leuk vindt
