Trial and error is een van de beste manieren om dingen in het leven uit te zoeken. Je hebt een idee; Je test het, en als het niet werkt, probeer je iets anders. Dat werkt goed met nieuwe recepten, wiskundige vergelijkingen, zelfs relaties. Maar soms kan een persoon een idee testen dat gewoon verschrikkelijk is, en zelfs als het een succesvolle test wordt, zijn de resultaten op zijn best nog steeds schrijnend.
10. De spiritist die stierf om het leven na de dood te bewijzen
Spiritualisten, mediums, helderzienden en anderen hebben al jaren beweerd dat ze kunnen communiceren met de geesten van de doden. De wetenschap zegt dat er geen enkel bewijs is om dit te ondersteunen, en meer dan een van deze media is in de loop der jaren als volledige fraude. Toch willen mensen geloven en het idee volhardt. Soms is het geloof dat zo sterke mensen het ondenkbare doen om het te ondersteunen.
Thomas Lynn Bradford probeerde het bestaan te bewijzen Leven na de dood Terug in 1921, toen hij zijn deuren sloot en het gas in zijn kachel inschakelde, liet het zijn kamer vullen tot hij verstikt. Een spiritist zelf, Bradford geloofde volledig in de Beyond. Hij liet een briefje achter waarin hij zoveel verklaarde dat hij de fenomenen van geesten wilde bewijzen en dus was zijn zelfmoord bedoeld om met een voorbehoud te worden genomen – hij zou terug zijn.
Hij had samengespannen met een levende partner om terug te keren van verder. Hij deed het niet. Zijn partner, noch een psychische noch iemand met wie hij echt een langdurige relatie had gehad, beweerde dat ze niet eens wist dat Bradford van plan was te sterven. Maar ze ontving Geen spookachtige berichten En Bradford slaagde er niet in de wetenschap te veranderen zoals we die kennen, net als zijn ultieme doel.
9. Franz Reichelt testte zijn eigen parachute
Er is een oude grap over wat de eerste persoon die ooit een oester eet, moet hebben gedacht. Sommige dingen lijken gewoon contra -intuïtief, zoals dingen die geen gezond persoon nooit zou proberen. Maar als het gaat om het testen van een parachute voor het eerst, lijkt het eten van een oester op het spel van kinderen. Gravity kan je tenminste niet verraden als je een oester eet.
Franz Reichelt was een kleermaker en uitvinder die in 1912 voelde dat hij de Perfecte parachute. Vliegtuigen waren natuurlijk nog relatief nieuw en het bedenken van manieren om ze veiliger te maken was nog nieuwer. Reichelt voelde een opdracht die je veilig terug naar de aarde kon laten varen, was een geweldig idee. En het was in theorie.
Ondanks dat hij zijn uitvindingen tevergeefs had getest op talloze dummies vanuit zijn eigen appartementraam, geloofde Reichelt dat het falen niet in zijn ontwerp was maar de hoogte. Dus ging hij de Eiffeltoren op om te bewijzen dat het werkte. Helaas, dat deed het niet en er is zelfs een grimmig video van het falen toen hij de test uitvoerde voor een publiek.
8. Flat Earther Mike Hughes testte een zelfgemaakte raket
https://www.youtube.com/watch?v=2pbnbqzcaws
Flat Earthers werden een paar jaar geleden internetlijnen toen mensen zich realiseerden dat er mensen zijn die echt geloven dat de wereld plat is. En hoewel velen worden afgewezen als niet serieus of, althans, niet de moeite waard om serieus te worden overwogen, is het feit dat sommigen van hen dodelijk serieus zijn. Mike Hughes was zo’n man.
Daredevil en raketliefhebber, Mike Hughes beweerde ook te geloven dat de aarde plat was. En hij was van plan het voor eens en voor altijd te bewijzen door een raket te bouwen, op te stijgen naar de hemel en voor zichzelf op de platte schijf van onze wereld te kijken. Hij had in het verleden eigenlijk succes gehad met twee eerdere raketlanceringen die hem tot iets meer dan 1.300 voet en vervolgens 1.800 voet brachten. Maar zijn laatste poging, in een stoom aangedreven raket van zijn eigen ontwerp, vond plaats in 2020. Het parachute -mechanisme faalde en de raket stortte neer en doodde hem.
De tragische ironie, volgens zijn PR -vertegenwoordiger, was dat hij de platte aardtheorie helemaal niet geloofde, dat was het Gewoon een stunt om geld in te zamelen en pers te krijgen.
7. Horace Hunley stierf met het testen van zijn eigen onderzeeër
Als uitvinder hebt u vertrouwen in uw ideeën nodig. Maar een beetje praktische voorzichtigheid kon ook geen pijn doen, vooral als je uitvinding een onderzeeër is en het jaar in 1863. Horace Hunley probeerde zijn eigen onderzeeër te testen door onder een verankerd schip te reizen toen de sub kreeg vast in de modder.
De 40-voet sub werd beheerd door een bemanning van acht en was eerder geslaagd in een testrun. Later zorgde een ongeval ervoor dat het duikte met een luik open, zes doden van de bemanning. Het vinden van een nieuwe bemanning was moeilijk, dus stapte Hunley op om te bewijzen dat zijn eigen creatie nog steeds veilig en levensvatbaar was. Hij stierf met zijn hele bemanning.
Ongelooflijk, de sub werd geborgen en stuurde nog een andere missie, waar het de eerste sub werd die een ander vaartuig in de strijd zou laten zinken. Het zakte op weg naar huis en een derde bemanning stierf.
6. Troy Hurtubise heeft een berenpak uitgevonden
Niemand kon zeggen dat Troy Hurtubise geen showman was, zelfs als de dingen die hij liet zien raar, verdacht of gewoon slecht opzwerven waren. De Canadese uitvinder haalde internationale krantenkoppen toen een documentaire over hem het toneel raakte en zijn pogingen beschrijft om een berenbestendig pak te maken.
Geïnspireerd door een vermeende ontmoeting met een echte beer waarin de beer ervoor koos om hem niet ronduit te doden, evenals de film RobocopHurtubise creëerde een enorm, ongemakkelijk pak dat de brutale sterkte van een beer kon weerstaan. Maar hoe test een man zoiets? Hij laat zijn vrienden toe Versla hem met stokken En Gigantische logboeken. En Een pick -up truck.
Hoewel niemand twijfelt aan Hurtubise heeft een rechtszaak gemaakt en het kan bestand zijn tegen opmerkelijke straf. Toen het voor een test in het veld werd gebracht, was hij niet in staat om zelfs te lopen erin en moest worden geholpen.
5. Edwin Katskee overdreven cocaïne
Nog niet zo lang geleden, in het grote schema van dingen, werden veel van de drugs die we beschouwden als gevaarlijke verdovende middelen gewoon als medicijn gebruikt. Dingen als heroïne en cocaïne waren behoorlijk alomtegenwoordig in de wereld van pijnmanagement en dat betekende dat artsen er een zekere mate van bekendheid mee moesten hebben. Dr. Edwin Katskee was zich bewust van de effecten van cocaïne in 1936, maar alleen op een algemene manier. Bijvoorbeeld, noch hij, noch iemand anders hadden destijds een vastberadenheid van precies hoeveel cocaïne te veel cocaïne was. Dus hij probeerde dat uit te zoeken.
Het plan van Katskee was om eenvoudig de Effecten van cocaïne op het menselijk lichaam. Hij zou zichzelf doseren en vervolgens beschrijven wat hij voelde en ervoer in een dagboek. Klinkt redelijk genoeg, behalve dat we al hebben vastgesteld dat niemand echt wist hoeveel teveel was, Katskee uiteindelijk ernstig overdosis.
Terwijl hij stierf, nam hij aantekeningen. Sommigen waren zo alledaags als “ogen licht uitgezet”, maar een van de laatste, in rommelige handschrift, was eenvoudigweg “verlamming. “
De aantekeningen werden geschreven op de muren van zijn kantoor en ze werden de volgende dag samen met zijn dode lichaam ontdekt.
4. Clement Vallandigham stierf met het testen van een theorie van hoe een andere man stierf
Mensen houden van een mysterie en, zoals de proliferatie van echte misdaadblogs heeft aangetoond, houden we echt van een moordmysterie. Soms kan de noodzaak om er een op te lossen leiden tot nog grotere tragedie.
In 1870 speelde Thomas Meyer kaarten toen vijf mannen de kamer in barsten. Er brak een gevecht uit en schoten werden afgevuurd. Uiteindelijk stortte Meyer in, dood van een schotwond. In de melee kon niemand met zekerheid zeggen wie Meyer had vermoord, maar een man waarvan bekend was dat hij hem had gehaat, was de hoofdverdachte. Dit was echter niet voldoende bewijs voor advocaat Clement Vallandigham.
Vallandigham bestudeerde de zaak en kwam met een nieuwe conclusie. Getuigen hadden een gedempte schot gehoord voordat Meyer zijn eigen pistool trok. Wat als hij per ongeluk had schot zichzelf?
Vallandigham testte zijn theorie en werkte met buskruitresidu en ander bewijsmateriaal. En hij geloofde dat hij had bewezen dat het gebeurde zoals hij vermoedde, die hij een vriend wilde aantonen. schot zichzelf Tijdens de demonstratie.
Verbazingwekkend genoeg schoot een tweede man, in het vertellen van wat er met Vallandigham gebeurde, zichzelf ook dood neer. Maar de man die oorspronkelijk werd beschuldigd van het neerschieten van Meyer werd vrijgesproken, hoewel hij ook een paar jaar later werd doodgeschoten.
3. Nicholas Senn vulde zijn eigen kont met waterstof
Heb je ooit gehoord dat je een lek in een band kunt vinden door zeepwater erop te verspreiden om te zien waar de bubbels zich vormen? Het is een eenvoudige truc die je kan helpen een flat op te lossen. Maar wat gebeurt er als het lek niet zozeer in een band is als een dikke darm? Nou, er is een truc om dat ook uit te zoeken en een arts ontdekte het door te fotograferen waterstofgas zijn eigen kont op.
Dr. Nicholas Senn behandelde patiënten tijdens de Spaans-Amerikaanse oorlog en werd geconfronteerd met een ernstig probleem. Kogelwonden die de darmen hebben geperforeerd, waren erg moeilijk te behandelen. Het vinden van perforaties was moeilijk en als de wonden niet snel werden behandeld, zou een pijnlijke dood zeker volgen. Senn bedacht het idee om de wonden te lokaliseren door de dikke darm te vullen met een onschadelijk waterstofgas.
Senn testte eerst het experiment op honden en al degenen die het overleefden, herstelden goed. Dit houdt natuurlijk in dat anderen niet hebben overleefd. Maar om te bepalen hoe goed de methode werkte, Hij heeft het zichzelf aangedaan ook.
Hoewel er ongemak was, stelde hij vast dat het niet zo slecht was. En hij ging verder met het gebruik van de techniek tot groot succes en redde een groot aantal levens tot de uitvinding van de röntgenfoto.
2. Een F-11-piloot schoot zichzelf neer
De film Toppistool verzekerde ons al dat piloten de behoefte hebben, de behoefte aan snelheid. En snelheid is absoluut de naam van het spel als het gaat om militaire vliegtuigen. Een MiG-25 kan snelheden bereiken Mach 3.2, waardoor het een wereldrecord is voor snelheid. En met elke nieuwe supersonische jet komt een testpiloot die moet zien hoe het ding omgaat als het sneller gaat dan de geluiden van zijn geschreeuw als er iets misgaat.
In 1956 testte marine-piloot Thomas Attridge de nieuwe Grumman F-11 Tiger. Hij deed een wapentest van de jet, die in staat was om supersonische snelheden te bereiken, iets wat zijn voorgangers niet hadden kunnen doen.
Op 20.000 voet boven de Atlantische Oceaan schoot Attridge de 20 mm kanonnen terwijl hij tot 13.000 voet dook. Van daaruit schopte hij het in supersonische snelheid en ging hij recht naar beneden 7.000 vergoedingT om nog een ronde af te vuren. En dat is wanneer iemand hem neerschoot.
Iets scheurde door de voorruit en hij liet de snelheid vallen om te proberen terug naar de basis te gaan. De motoren faalden en wat hij aanvankelijk dacht dat een vogel was veroorzaakt, bleek nog vreemder. In zijn snelle afdaling overtrof de F-11 zijn eigen kogels. Hij liep voor hen voor en schoot zichzelf neer.
Een mijl van de basis stortte het vliegtuig neer, maar Attridge overleefde wel.
1. Michael Smith werd expres gestoken door bijen
Aposematisme is de naam voor het mechanisme waarmee een levend organisme je laat weten dat het gevaarlijk is door er gewoon gevaarlijk uit te zien. Poison dartkikkers zijn allemaal felgekleurd om roofdieren te laten weten dat ze slecht nieuws zijn en insecten zoals bijen zijn op dezelfde manier gestreept. Dieren weten instinctief om deze dingen te vermijden. Maar mensen? Soms kan onze eigen intelligentie tegen ons werken en zoeken we gevaar in plaats van het te vermijden. Overweeg het geval van Michael Smith.
Smith bestudeert bijen en is gepromoveerd in neurobiologie en gedrag. Zijn onderzoek gaat over hoe bijenkolonies werken, maar onderweg heeft hij een of twee steken ondergaan. Is er gelijk aan, toch? En in het bijzonder tijdens één sessie kwam een bij zijn korte broek op en prikte hem op een zeer gevoelige plek. Maar het ongebruikelijke was dat het voor Smith niet zoveel pijn deed als hij dacht dat het zou doen. En dat zette hem aan het denken, wat is de meest pijnlijke plek waar een bij een man kan steken?
Niemand anders had een definitief antwoord, dus voerde hij tests op zichzelf uit. Hij begon zich te onderwerpen aan steken, tientallen van hen, over zijn eigen lichaam op plaatsen zoals de top van de schedel, de tepel en de oksel. En zijn bevindingen leidden hem tot één pijnlijke conclusie. Een bijensteek direct op het neusgat is de meest pijnlijke van allemaal.
Andere artikelen die u misschien leuk vindt
